فقط نخواه که یک شکل بی دهن باشم
فقط نخواه برای تو پیرهن باشم
فقط نخواه که در این قفس خلاصه شوم
تمام عمر در اندوه پر زدن باشم
چگونه با تو خودم را دوباره بشناسم ؟!
چگونه با تو به فکر رها شدن باشم ؟!
کمی اجازه بده از تو دورتر بروم
بدون سایه ی مردانه ی تو زن باشم
تمام زندگی ام یک دروغ اجباریست
به من اجازه بده بی تو "واقعا" باشم.

هاجر دشتبانی/شهریور93